اشعار مهتاب غلامی

تنهایی

رأس ساعت ۱۱شب آغاز گفتگوی تنهایی و بارش مداوم باران 

 شمعی در میانه اتاق روشن نبود 

تو بودی با تمام ویژگی های مشترکت با شمع از جمله "سوختن ،برافروختن و شمع هر محفلی شدن و با هیچ کس انس نگرفتن .

و ادامه بارش بی وقفه باران در فهم تنهایی ندیده ات .

تاریک بود اتاق پر نور آن هنگام که چشمانت ،گریه پر کرده باشد و صفحات کتاب تبدیل به چاهی برای فرو خوردنش باشد 

تحمل دردهای علی بر چهره زلال چاه ،

آه به راستی که علی تنهاست و در فهم بزرگی تنهایی علی همان بس که نور (حضرت فاطمه )نیست 

اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ مَثَلُ نُورِهِ كَمِشْكَاةٍ فِيهَا مِصْبَاحٌ ۖ الْمِصْبَاحُ فِي زُجَاجَةٍ ۖ الزُّجَاجَةُ كَأَنَّهَا كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ /سوره نور آیه 35»؛ 

از مهتاب غلامی

برچسب ها: مهتاب غلامی